Najbliższe spotkanie wspólnoty: 26 września o godz. 18:40

(po Mszy Św. wieczornej) –

rozpoczynamy od wspólnej modlitwy w kościele

I poniedziałek miesiąca:

  • 19:00 – Msza Św. z Adoracją oraz indywidualnym błogosławieństwem w intencji rodzin naszej parafii
  • możliwość skorzystania z indywidualnej modlitwy wstawienniczej

II poniedziałek miesiąca

  • 18:40 (po Mszy Św. wieczornej) – spotkanie rozpoczynamy od wspólnej modlitwy w kościele
  • rozważanie Słowa Bożego, wysłuchanie konferencji – salki przy probostwie

III poniedziałek miesiąca

  • 18:40 (po Mszy Św. wieczornej) – spotkanie rozpoczynamy od wspólnej modlitwy w kościele
  • dzielenie się w grupach – salki przy probostwie

IV poniedziałek miesiąca

  • 18:40 (po Mszy Św. wieczornej) – spotkanie modlitewne w kościele
  • możliwość skorzystania z indywidualnej modlitwy wstawienniczej

04.04. – Rekolekcje parafialne – brak spotkania

11.04. – Wielki Tydzień – brak spotkania

18.04. – Wielkanoc – brak spotkania

25.04. – spotkanie w salce (18:30)

02.05. – brak spotkania

09.05. – Msza Św. z modlitwą o uzdrowienie (19:00)

16.05. – spotkanie w salce (18:30)

20-21.05. – Kongres Odnowy – Częstochowa

23.05. – spotkanie w salce (18:30)

30.05. – spotkanie w salce (18:30)

04.06. – czuwanie przez Uroczystością Zesłania Ducha Św.

Temat miesiąca: Eucharystia

Proponowane treści do rozważenia po obejrzeniu konferencji ks. Grzegorza Strządały:

  1. Jak często uczestniczysz w Eucharystii?
  2. Czy dziękujesz? Komu? Jak to wpływa na Twoje życie?
  3. Czy czerpiesz nadzieję z Obecności Pana? Czy błogosławisz, a więc udzielasz Pana bliźnim?
  4. Jak, twoim zdaniem, Pan Bóg zadziałał, byś wybrał/a Jego plan na Twoje życie? Czy w ogóle pozwalasz na wypełnianie się Bożego planu?
  5. Czy twój wyraz miłości to dawanie siebie innym, Dawanie siebie Bogu?
  6. Komu ostatnio opowiedziałem o Jezusie Obecnym?
  7. Jak wspólne przeżywanie Eucharystii buduje wspólnotę formacyjną, której jesteś częścią?
  8. Czy jesteś dumny/a z faktu, że Jezus namacalnie jest Obecny w tobie przez Eucharystię?

Fragmenty z Pisma Świętego do wykorzystania

Mk 14, 22 – 25

Mt 26, 26 – 30

Łk 22, 14 – 20

1 Kor 11, 23 – 26

Temat miesiąca: Świętość Boga. 

Proponowane treści do rozważenia po obejrzeniu konferencji ks. Piotra Maślanki:

  1. Jakie towarzyszą ci uczucia, kiedy uświadamiasz sobie, że Bóg jest Świętym Bogiem?
  2. Czy wobec świętości Boga odczuwasz bojaźń?
  3. Czy cenisz sobie świętą liturgię, która celebrowana jest w twoim kościele parafialnym?
  4. Czy odczuwasz potrzebę godnej celebracji liturgii, nabożeństw, spotkań modlitewnych itp.?
  5. Czy w czasie liturgii doświadczasz świętości Boga?
  6. Jaki jest twój stosunek do przepisów liturgicznych, które daje ci Matka Kościół?
  7. Czy w twoim życiu duchowym znajdujesz czas na adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy?
  8. Czy cenisz sobie i potrzebujesz przestrzeni sacrum w twoim życiu?

Fragmenty z Pisma Świętego do wykorzystania

Iz 33, 1-6

Ps 33, 2

Ps 71, 22

Łk 1, 35

Mt 1, 18

Mk 1, 24

Mk 3, 11

J 6, 69

J 17, 19

Grudzień 2021
Temat miesiąca: Fałszywe obrazy Boga.


Proponowane treści do rozważenia po obejrzeniu konferencji ks. Szymona Czauderny:
1. Jaki obraz Boga w sobie nosisz?
2. Jaki jest „twój” Bóg? Rozmawiasz z Bogiem czy bożkiem?
3. Kiedy się modlisz, to Kogo masz przed oczami?
4. Czy twój własny obraz Boga, który utworzyłeś/aś przez lata jest prawdziwy?
5. Twój obraz Boga bardziej cię blokuje czy otwiera na relację z Nim?
6. Czy wierzysz, że Bóg cię kocha?
7. Może bardziej obawiasz się Boga, uważasz Go za zagrożenie dla ciebie, niż traktujesz
jako Tego, który jest Miłością i daje miłość?
8. Myślisz, że masz prawdziwy obraz Boga w sobie, którego kochasz, czy fałszywy,
którego nie da się pokochać?
9. Czy wierzysz w to, że Bóg jest miłośnikiem wolności?

NAJBARDZIEJ RANIĄCE OBRAZY BOGA

2. Bóg jako zegarmistrz
• Wszystko hula, ale jestem zdany na siebie
• Bóg siedzi wysoko, nie miesza się i jak mam problem to muszę rozwiązać go sam

3. Bóg SOR (Szpitalny Oddział Ratunkowy)
• Wypadek, sesja, poważna choroba – wtedy przypominam sobie o Bogu.
• Poza ekstremalnymi chwilami życia zostawiam Boga

4. Bóg święty Mikołaj
• Napisze Mu cudny, piękny list, a On mi odeśle konkret

5. Bóg sadystyczny chirurg
• Ten, który przychodzi, by leczyć choroby. Jak leczy, to musi boleć. Najpierw
przeczołga, a później może uzdrowi.
• To nie prawda! Bóg jest delikatny!

6. Bóg jako wredna teściowa

• Przy teściowej jesteś spięty, podpatrywany, oceniany, kontrolowany.
• Często atmosfera tak słodka, tak nieszczera, że nie chcesz do mamusi szybko
powrócić.
• To schemat przerzucany na Boga.

  1. Towarzysze podróży
    Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od
    Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali
    z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi (Łk 24, 13-15).

    Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowego odkrywania Boga, bliźniego i siebie w Kościele?
    Podkreśl wartość tego, co jest dobre, godne rozwinięcia i pogłębienia, wskaż również obszar wymagający
    poprawy, a może dostrzegasz wyraźny brak i masz pomysł jak temu zaradzić? Jak Kościół może
    i powinien wyjść naprzeciw oddalonym i pogubionym?

2. Słuchanie
Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów (Ap 2, 7a).
Czy we wspólnocie wiary mam sprzyjające środki, by „usłyszeć” głos Boga? Czy słyszę głos bliźniego?
Czy słyszę, co inni mówią w Kościele i o Kościele? Czy nie odrzucam z zasady poglądów innych niż
swoje? Na ile sam jestem słuchany? Jakie mogą być powody „głuchoty” w Kościele i jak tej „chorobie”
zaradzić?

3. Zabieranie głosu
W nocy Pan przemówił do Pawła w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem
z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mieście».
Pozostał więc i głosił im słowo Boże (Dz 18, 10-11a).

Czy jestem przygotowany, by zabrać głos we wspólnocie Kocioła? Czy jestem gotów w sposób odważny,
szczery i odpowiedzialny wypowiedzieć się na ważne dla mnie zagadnienia? Jeśli nie – na jakie
przeszkody napotykam? Czego się obawiam? Dlaczego milczę? Gdzie dostrzegam winę braku szczerości
i odwagi w wypowiedziach wiernych, dlaczego modne jest „szemranie”, a brak konstruktywnej rozmowy?
Czy dbam o to, aby nie skupiać się tylko na krytyce i własnym „ja”, lecz na tym, co może pozytywnie
wpłynąć na moją wspólnotę?

4. Celebrowanie
Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (Dz 2, 42).
Jakie jest moje doświadczenie wspólnotowych celebracji – zwłaszcza przeżywanej Eucharystii
i nabożeństw? Co dla mnie jest najistotniejsze? Co mogę podkreślić jako wyjątkowe i ważne? Jakie
mankamenty dostrzegam? Co przeszkadza w pełnym wejściu w doświadczenie wiary? Czy liturgia,
celebrans i jej oprawa przybliżają mnie do Sacrum? Jak wspólnotowe doświadczenie wiary umacnia mnie
w codzienności, wskazuje kierunek działania, motywuje do świętości i inspiruje do zaangażowania
w budowanie cywilizacji opartej na Ewangelii? Czy widzę obszar osobistego zaangażowania w celebrację?
Jakie przeszkody/braki dostrzegam w życiu liturgicznym Kościoła?

5. Współodpowiedzialni
Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są
wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich (1Kor 12, 4-6).

W Kościele każdy ma swoje miejsce i zadanie – różnorodność talentów, umiejętności i pasji winno służyć
bliźnim w drodze wiary i poprawie jakości życia w codzienności. Jak moje doświadczenie życie
weryfikuje tę prawdę? Jakie przeszkody i zaniedbania dostrzegam? Jak Kościół może współpracować
z zaangażowanymi w dobro wspólne – społecznikami, politykami, naukowcami, pedagogami,
zatroskanymi o ochronę praw człowieka czy ekologię? Czy we współczesnym świecie dostrzegam szansę
na budowanie elit opartych o wartości chrześcijańskie?

6. Dialog w Kościele i społeczeństwie
Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny. Nadeszła [tam] kobieta
z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» (Łk 4, 6b-7).

Gdybyś miał dzisiaj wyobrazić sobie Kościół jako budowlę – byłby bardziej niedostępną twierdzą, czy
domem z pięknym ogrodem, do którego każdy ma wstęp, zaproszenie do rozmowy i poszukiwania
prawdy? Jakie jest twoje doświadczenie dialogu w Kościele? Jakie cechy dobrego dialogu możesz
wymienić, które winny być obecne w praktyce życia Kościoła – m.in. w parafii, w relacji z poszukującymi
i niewierzącymi, z instytucjami świeckimi?

7. Ekumenizm
Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17, 11b).
W naszej diecezji żyją obok siebie katolicy i ewangelicy, a w czasach emigracji zarobkowej, także liczna
grupa wyznawców prawosławia. Jakie działania na rzecz jedności chrześcijan mogę wymienić? Jakie
inicjatywy są płaszczyzną spotkania wszystkich ochrzczonych? Jak zachować troskę o tożsamość religijną
przy poszukiwaniu dróg jedności? Na jakie przeszkody natrafia ruch ekumeniczny? Jakie możliwości
pogłębienia i ożywienia inicjatyw ekumenicznych dostrzegam?

8. Władza i uczestnictwo
Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie i rzekł do nich:
«Idźcie i wy do mojej winnicy» (Mt 20, 3-4).

Zarządzenie w Kościele, jak mogę je scharakteryzować? Jaki wpływ na określanie celów duszpasterskich
i gospodarczych w parafii mają wierni świeccy – szczególnie Parafialna Rada Duszpasterska i Rada
Ekonomiczna? Na ile ich rekomendacje są respektowane? Czy widzę realną szansę na synodalny
(realizowany wspólnie), uporządkowany system zarządzania, weryfikowania rekomendacji, podejmowania
decyzji, odpowiedzialności i oceny jakości działań? Jakie zalety, a jakie trudności widzę w większym
zaangażowaniu świeckich w szeroko rozumiane życie Kościoła – od parafii począwszy? Jak wierni
świeccy mogli by przedstawiać swoje stanowisko w sprawach dotyczących parafii, dekanatu, diecezji?

9. Rozeznawanie i podejmowanie decyzji
Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych
proroków pojawiło się na świecie (1J 4, 1).

Jakimi zasadami kieruję się dokonując ważnych wyborów życiowych? Jak rozwiązuję problemy?
W oparciu o jaki system wartości dążę do obranych celów?

10. Formowanie się w synodalności
Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale
wszystko mieli wspólne (Dz 4, 32).

Jakie nadzieje wiążę z drogą synodalną dla Kościoła? Jak mogę się w nią zaangażować, by przyniosła jak
najlepsze owoce i jakich środków oczekuję od Kościoła w tym względzie? Jakie działania należy podjąć
w formowaniu wiernych dla twórczego podążania razem?

Proponowane treści do rozważenia po obejrzeniu konferencji:
1) Czym według Ciebie jest grzech?
2) Jak rozumiesz, że żyjesz w Bożym planie zbawienia?
3) Czy czujesz się dzieckiem Boga?
4) Czy żyjesz jak dziedzic Królestwa?
5) Czy przynosisz jako dziedzic pokój, radość?
6) Jaka jest Twoja reakcja na grzech?
7) Czy pomniejszasz grzech? Jeśli tak, to dlaczego?
8) Czy nie wyolbrzymiasz grzechu? Jeśli tak, to dlaczego?
9) Czy stajesz w prawdzie przed samym sobą?
10) Czy masz świadomość, że grzech niszczy Twoją relację z Panem Bogiem?

Fragmenty z Pisma Świętego do wykorzystania

  • Rdz 3,1-15;
  • Rz 5,12-21
  • Ps 32
  • Ps 90,7-17
  • Iz 43,18-28
  • J 5,1-18